~ บลาๆ ~

ฟิคโลกร้อน...ที่คนเขียนร้อน เลยอยากเขียน อิยะฮะฮะฮ่า= =

_____________________

 

[SP] Cause Global Warming?!...เพราะโลกร้อน?!

 

"ล้าลา~ แอบเปิ้ลมะละกอกล้วยส้มมม=[]="

"= =++......"

"ชูวับๆ ชูว้าบบ~=O="

"= =+++++......"

"จุนซู= ="

"หืออม์ไอ้ไก่>[]<"

"วันนี้นายเป็นอะไรอ่ะ..."

"ฉันบ้า โฮะๆๆ"

"นาย...เพี้ยนๆ= ="

"ไม่มี๊!! ใครเพี้ยน คิกๆ"

"=A=.................."

 

 

 

มันเกิดอะไรขึ้นกับจุนซู!!!

อยู่ๆจุนซูที่รักของผมก็เกิดอาการคลั่งขึ่นมากะทันหันเหมือนไข้หวัดนกที่กำลังแพร่ระบาด อาการอย่างนี้ดำรงมาสองสามวันแล้ว...เดินไปที่ไหนคุณเธอก็หัวเราะคิกคักปัญญาอ่อน=O= พอตอนกลางคืนก็มาออดอ้อนผม ขอกอด ขอหอมแก้ม ขอนอนกอดจนมันน่าสยอง= =;;

มันน่ากลัว.....

ยกตัวอย่างนิดๆพอเป็นน้ำจิ้มนะครับ ลองเปรียบเทียบกันเอาเองละกัน

 

ก่อน....

 

"ขอกอดหน่อยสิจุนซู...=w="

"ไม่! ฉันร้อน เหนื่อย ง่วง!!"

"น้า กอดแป๊บเดียวเอง~"

"ไม่เว้ยยยย!!!!"

"น้า...นะๆๆน้าที่รัก~"

"ถ้าไม่เลิก...เป็ดหลังบ้านได้มีอาหารว่างกินแน่ไอ้ไก่บ้า!"

 

หลัง

"ยูชอนจ๋า~"

"หือจุนซูจ๋า~"

"คิดถึงจังเลยยยย"

"เอ่อ...ก็คิดถึงเหมือนกัน.."(มึนเล็กๆ)

"ขอกอดนะ^O^"

"อื้อ!^O^"

"จุ๊บ! ไก่น่ารักจังเลยย คิกๆ"

"..อ่า...."(งง)

 

 

= =;;;.............

มันต่างกันแค่ไหนคุณว่ามั้ย?...

ผมว่ามันต้องเกิดเหตุอาเพศอะไรซักอย่างกับบ้านของผม...ชัวร์!!!

ด้วยเกียรติของไก่ป่าไร้สายพันธุ์....บ้านนี้ต้องเกิดอะไรอีกแน่นอน!!=[]=

 

 

 

 

 

"ยูชอน นายทำอะไรอยู่= ="

"กำลังเกริ่นนำ"

"เรอะ พักนี้นายกับจุนซูพิลึกๆนะ ไอ้โลมาอืดนั่นดูหวานชอบกล"

"นั่นสิ= =a ฉันกำลังเครียดอยู่"

"อย่าให้เกิดเหตุอาเพศอะไรละกัน....เอ้อ..."

"เออ แจจุง ช่วงนี้นายระวังไว้ดีกว่า ฉันรู้สึกได้ถึงลางร้ายที่เริ่มปรากฎ= =llll"

 

ผมผละออกมาจากยูชอนที่วันนี้ออกจะแปลกๆ เพราะจุนซูที่คอยนัวเนียทั้งวันทั้งคืน จนแทบจะได้เสียกันกลางห้องกินข้าว โซฟา บลาๆ(=A=)และเดินไปที่ห้องนอนที่ผมนอนกับยุนโฮ โดยที่จุดประสงค์คือเอาขนมที่ไปซื้อมาให้กิน เห็นหมอนั่นบ่นว่าเหนื่อยๆอยู่ พอผ่านห้องชางมินปุ๊บ...ชางมินกำลังเล่นคอมพิวเตอร์เป็นปกติ ด้วยความเป็นห่วง ผมเลยแง้มๆหน้าเข้าไปถามอะไรซักหน่อย

"ชางมิน กินคัพเค้กมั้ย พี่ซื้อมาฝาก"

"ไม่ฮะ...ผมไม่หิว"

 

 

หืออออ....?????

O_______o!!!!!!!!!!!!

หืออออออออออออออออออออ????

 

"นายพะ...พูดใหม่...ซิ...ชางมิน"

"ผมไม่หิว แปลกเหรอฮะ"

"=[]=!!!!.....แปลก...เออๆ ไม่หิวก็แล้วไป"

 

มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!!!!!!!!

จุนซูที่เคยตามไล่ฆ่ากับยูชอนกลับกลายเป็นมาบอกว่า'ฉันรักนาย'แทน'ฉันเกลียดนาย'ทั้งวันทั้งคืน ชางมินก็มาบอกว่าไม่หิว!=___= ตรงนี้สิแปลกสุด!!

พระเจ้า!! มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยยยยยย~!!!

ผมลูบหน่าลูบหน้าก่อนจะเพียรเตือนตัวเองว่ายังไม่บ้าซะก่อน และเดินถือถุงเค้กไปที่ห้องนอนสุดรัก....

กริ๊บๆ

หนังตาผมกระตุก=[]=

(หนังตาที่ไหนกระตุกกริ๊บๆวะ= =)

ตั้งแต่ต้นเรื่อง....รู้สึกหนังตาขวาของผมกระตุกมาเยอะแยะแล้ว....

วันนี้มันวันอะไรว๊า!!

"ยุนโฮ...~"

ก๊อกๆ

เคาะเรียกพลางขานเสียงหวาน กลบเกลื่อนอาการแปลกๆเมื่อตะกี้ หนังตาผมกระตุกถี่ยิบกว่าเดิมสองร้อยเท่า=____=; ประตูแง้มออกมาหน่อยๆก่อนที่ยุนโฮจะเดินออกมา...

"หืออ...แจจุ- -"

โป๊กกกกก!!

 

ผมขอบรรยายแบบสโลว์โมชั่นนะฮะ...ยุนโฮเปิดประตูออกมาพอดีกบที่ผมกำลังจะเดินเข้าไป แต่ว่า....ความบังเอิญมันมีอยู่จริง บังเอิญที่ว่าผมกำลังเดินเข้า บังเอิญที่ว่ายุนโฮกำลังเดินออก บังเอิญที่ว่าหัวของเราสองคนปะทะกันพอดิบพอดี

วิ๊บๆๆ~

ดาวส่องประกายระยิบระยับรอบหัวผมเลยแฮะ.....เจ็บอ่ะT^T

ผมยันตัวลุกขึ้นหลังจากที่ชนกันแรงจนกระทั่งมานอนแผ่บนพื้นให้ชื่นใจกับพรมเช็ดเท้ารูปช้างเล่น รู้สึกแปลกๆนะ....แขนผมมันยาวๆชอบกลแฮะ เก้งก้างไปหมดเลยอ่ะ รู้สึกตัวจะหนักๆขึ้นด้วย...

ผลสะท้อนของการเอาหัวโหม่งแฟน??

ไม่ม้าง.....

"ยุนโฮ...เป็นอะไรมั้ย ตายรึยัง"

แน่นอนว่าคำที่ออกจากปากของผมนั้นมันต้องมีคำที่โหดร้ายสมจริง...แต่เสียงผมมันต่ำๆพิลึก เหมือนเสียงหมี=-=; ผมปรับโฟกัสภาพรอบๆด้วยการขยี้ตา มองไปที่พื้นตรงหน้า....ที่มีร่างสลบไสลอยู่.....

ร่างบาง ผิวขาวเนียน ใบหน้าหวาน ผมสีทองปนดำ.....

ร่างของคิมแจจุงกำลังสลบอยู่ตรงหน้าผม..........

"หือ...เจ็บมั้ยแจจุง"

ร่างบางตรงหน้าก็งัวเงียขึ้นมาถามผมด้วยน้ำเสียงของผมเอง=[]=....ดวงตาเลื่อนมาจ้องที่ผม ก่อนที่คิมแจจุงภายนอกหรือจุงยุนโฮภายในก็จ้องตัวเองตาถลน

"อะไร...เนี่ย..."

"นั่นสิยุนโฮ..."

"เฮ้ยยยย!!!!!!"

 

 

 

ตอนนี้เราสองคนกำลังนั่งสงบสติอารมณ์บนเตียง ผมกำลังมึนๆงงๆกับเหตุการณ์เพี้ยนๆนี่ ส่วนยุนโฮก็ได้แต่พูดว่ามันไม่จริงๆ คิดดูสิ....ผมกำลังสลับร่างกับแฟนตัวเอง ผมได้เป็นเมะ ใขณะที่ยุนโฮเป็นเคะ!!!!!>[]<

เฮ้ย....อย่าเพิ่งดีใจเรื่องนี้สิเฟ้ย- -;;

"ยุนโฮ....อันที่จริงมันมีเหตุการณ์แปลกๆแต่เช้าแล้วล่ะ"

"อะไรเหรอยุนแจ"

"=[]=....ทำไมเรียกฉันอย่างนั้น"

"ก็นายเป็นทั้งยุนโฮและแจจุงรวมกัน แต่ร่างต้องมาก่อนภายใน= =llll นายก็เรียกฉันว่าแจโฮสิ"

"เออๆไอ้แจโฮ= =++ เมื่อเช้า....โลมาอ้วนอืดมันตามนัวเนียไอ้ไก่ป่าทั้งวัน ส่วนชางมิน...ตะกี้ฉันไปถามมาว่าเอาจะเอาเค้กที่ฉันซื้อมาให้นายซักหน่อยมั้ย...คำตอบที่ได้คือ...ชางมินไม่หิว=________="

"นายแน่ใจนะว่านั่นชางมินตัวจริง= =;"

"แน่ใจสิเฟ้ย=[]= มันยังใส่กุงเกงลิงตัวเดียวนั่งเล่นคอมเป็นปกติอยู่เลย!"

"งั้น....มันคงเกิดอะไรขึ้นสินะ ฉันได้ยินว่าเมื่อวันก่อนพี่ฮีชอลปลูกหนวด"

เออเว้ย...= =;;

 

สงสัยโลกคงจะร้อน คนเลยคลั่ง....

 

"เราก็แค่ทำตัวตามปกติ นายก็ร้องท่อนฉัน ฉันก็ร้องท่อนนายสินะ"ผมสรุปเสร็จสรรพ เวลาไปออกรายการผมก็คงต้องพูดอะไรยาวๆเยื้อยๆดูดีมีชาติตระกูลแบบหัวหน้าวงสิเนี่ย....- -;

"นั่นสิ...แจจุง"ยุนโฮเรียกผมด้วยเสียงที่ไม่หมีอีกต่อไป"แล้วถ้านายลวนลามร่างฉันล่ะ=A="

=_____________________=

"ไอ้หมีบ้า!! ฉันสิต้องกังวล!!!!=[]="

ผมรีบตะโกนตอบและหน้ามันก็ร้อนตามไปด้วย ถ้าเกิดต้องอาบน้ำ...งั้นเราก็ได้จับอะไรน่ะสิ!!!>__<

จับพุงห้อยๆของหมีไงล่ะฮะ คิดมาจริงๆท่านผู้อ่าน=O=

"แล้วเราจะเก็บเป็นความลับมั้ย...."หมีทำหน้ากังวล พร้อมเอานิ้วจิ้มๆเข้าหากัน

"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ร่างฉันเสียหายหมด= =+"

"ฉันก็เหมือนกัน ยุนโฮทำหน้าบูดราวกับนางมารนี่ไม่เคยมีนะ= ="

"ว่าไงนะไอ้หมี!!!!!=A="

"ครับ...T^T"

"เรา...ต้องเก็บเป็นความลับ!!"

ผมประกาศิต เพราะคิดๆดูแล้ว ถ้าเปิดเผยออกไป ไอ้เจ้าพวกเพี้ยนเอสเจคงจับผมกับยุนโฮไปทดลองเล่นแน่นอน= =a ไม่ว่าจะจับเอาหัวโขกกันเพื่อหาทางแก้ หรือเอาจับแล่เนื้อเป็นชิ้นๆเพื่อตรวจวิญญาณข้างใน...ผมว่าอย่าเสี่ยงให้พวกนั้นรู้เลย=_=

"อื้อ....งั้นฉันก็ต้องทำกับข้าวน่ะสิ=[]="

ยุนโฮพูดขึ้นอย่างนึกได้ ใบหน้าสวยๆของผมซีดลงทันควัน แถมมีสีหน้าแบบที่ยุนโฮชอบทำเวลาลำบากใจอีกต่างหาก นั่นมันดูไม่ใช่คิมแจจุงผู้ยิ่งยงเลยนะ= =

"นายก็บอกไปว่ามือเจ็บ ให้ฉันทำเอง"ผมเสนอ พลางนึกถึงสีหน้าของอีกสามคนยามที่เห็นหัวหน้าวงประกาศตนขอทำกับข้าวแล้วขำเล็กๆ

ครั้งก่อนยุนโฮทำแล้วครัวแทบระเบิดออกมา ใครเค้าให้เอาโยเกิร์ตลงไปใส่ข้าวผัดเล่า- -++

"งั้น....ก็โอเคนะ"หน้าของผมเต็มไปด้วยความกังวลใจ ยุนโฮยังคงเครียดเหมือนเดิม....ผมว่านะ การได้สลับตัวกันแบบนี้สนุกดีออก ถ้าคืนร่างเดิมไม่ได้ผมก็ได้เป็นเมะ หึหึ=w=+

ความฝันที่ไม่เคยเป็นจริง....

แต่พักนี้...ทุกอย่างมันเพี้ยนจริงนะๆครับ=[]=...

ยุนโฮเคะขึ้น....ผมยาว สวยเกินหน้าเกินตาผม

จุนซูสวีทกับยูชอน....

ชางมินไม่หิว- -;

ฮีชอลปลูกหนวด...(รายนี้ ผมรับไม่ได้= =)

แล้วก็บลาๆ ทุกอย่างมันเพี้ยนเพราะโลกร้อนจริงๆนะเนี่ย

"เรานอนกันเถอะ...เผื่อๆนอนเตียงเดียวกันวิญญาณจะสลับกันอีกรอบ= ="

ยุนโฮเสนอ คราวนี้คุณจะได้เห็นแจจุงทำหน้าหมีๆ...และยุนโฮทำหน้านางเอกแล้วล่ะครับ=O=

"อื้อ! ปกตินายจะนอนกอดฉันใช่มั้ยยุนโฮ~"ผมถามเสียงหวาน แต่มันออกมาสยองเพราะเสียงหมีนั้น...ไม่เข้ากับการทำเสียงกุ๊กิ๊กอย่างแรง

"อื้อ= ="

"วันนี้นายเป็นเคะวันนึงนะ^O^"

"=[]=!!!!"

______________________________________

"พี่แจจุงฮะ...ทำไมวันนี้พี่เดินกระเผลกจังเลยฮะ"ชางมินน้องรักทักยุนโฮที่เดินเซๆลงมา เพราะปกติผมชินกับไอ้อาการแบบนี้เลยสามารถรับมือกับมันได้ แต่ไอ้เมะหน้าหมีนี่ไม่เคย อิยะฮะฮะฮ่า~>A<

"หึหึหึ...."

"พี่ยุนโฮน่ากลัว= ="ชางมินแทรกอีกหน"ทำหน้าเหมือนพี่แจจุงเลย= ="

"ไม่มีอะไรหรอกชางมิน^ ^"

ผมเข้าใจแล้วล่ะครับท่านผู้ชม...เป็นเมะมันดียังไง กร๊ากกก~!!!

"นี่แจจุง นายรีบทำกับข้าวเร็วๆ หิววววว"เสียงไก่ป่าดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนาของผมกับชางมิน ยูชอนเดินเข้าครัวมาพร้อมกับจุนซูที่เหนียวแน่นหนึบหนับ สีหน้าของยูชอนตอนนี้มันช่างน่าถ่ายรูปเก็บใส่กรอบไว้จริงๆเลยนะเนี่ย=w=++

"ฉันมือเจ็บอ่ะยูชอนT^T"

ยุนโฮแสดงเหมือนจริงๆแฮะ ทำหน้าแบ๊วๆ....การได้กดตัวเองนี่มันก็ดีนะครับ^ ^

"ฉันทำเอง>O<"ผมบอก พลางทำหน้ามุ่งมั่นตามปกติ แต่ไม่ทันสังเกตว่าทุกคนหน้าซีดกันหมด....

"วันนี้ฉันกับจุนซูไม่หิวแล้ว= ="ว่าแล้วไอ้ไก่ป่าก็หายลับไปทันที ดูเหมือนจะไปหาเสบียงที่ซ่อนไว้มารองท้อง

"ผมอิ่มแล้วฮะ=__="ชางมินตัดบท และลุกจากไปทันที จนทั้งครัวเหลือแต่ผมกับยุนโฮ= =

"หน้านายไม่น่าไว้ใจขนาดนี้เชียวเหรอยุนโฮ= ="

"ใช่แล้วล่ะแจจุง^ ^;;"

"ฉันทำให้นายกินคนเดียวก็ได้=3="

ผมเริ่มบ่นอู้อี้ วันนี้เป็นวันแรกที่ไม่มีใครกินอาหารที่ผมทำ...อันที่จริงมันเป็นวันแรกที่จุงยุนโฮ หัวหน้าวงทำอาหารแล้วครัวไม่พังด้วยล่ะ=__=

มันน่าดีใจมั้ย???

 

"ขอบใจนะแจจุง^ ^"หมียิ้มมาให้ผม พอใส่รอยยิ้มแบบที่หมีมันยิ้มบ่อยๆลงไปที่หน้าผมแล้วมันแปลกๆแฮะ= =; ดูไม่ใช่ตัวผมยังไงก็ไม่รู้ล่ะเนอะ=[]=

 

หลังจากกินข้าวที่ยุนโฮที่มีแจจุงสถิตอยู่ข้างในเสร็จแล้ว....ผมก็ชักจะร้อน อยากอาบน้ำ=3=..แต่ยุนโฮที่ยังคงกินเยอะตามปกติยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ใบหน้าหวานที่เป็นของผมดูน่ารักกว่าปกติยังไงก็ไม่รู้ หึหึ(ชมตัวเองชัดๆ) ผมเผลอจ้องตัวเองอยู่นาน...เพราะคงมีโอกาสไม่บ่อยที่จะได้เห็นตัวเองทุกอิริยาบถแบบนี้ มันทำให้ผมรู้ว่าตัวเองทั้งหล่อ น่ารัก เท่แค่ไหน เอิ๊กๆ^O^

"ชมตัวเองอยู่ป่ะเนี่ย=3="

เสียงขัดคอที่เวลาปกติผมต้องพุ่งเข้าไปตบหัวหมีหนึ่งที แต่ตอนนี้...ผมกลัวว่าหัวสวยๆของผมจะมีรอบแปดเปื้อน...จึงต้องระงับอารมณ์ไว้^___^++

"ไอ้หมีเอ๊ย= =;; ถ้าไม่ติดว่าฉันอยู่ในร่างนายนะ ฉันจะตบนายให้หัวหลุดเลยเอ้า= ="

หลังจากจบคำบ่นของผม โทรศัพท์ของยุนโฮก็ดังขึ้นทันควัน ร่างแจจุงที่มียุนโฮสิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนที่จะรับโดยไม่มองชื่อ

"ฮัลโหล~"

"(#$%@&$)"

เสียงอะไรแจ๊ดๆแว๊ดๆดังออกมาจากในโทรศัพท์ ผมเหือบตามองยุนโฮและพบว่าหน้าหมีซีดลงไปในทันที

"ครับๆ..เอ่อ...เดี๋ยวผมบอกให้เค้าโทรกลับนะ"

ว่าแล้วยุนโฮก็ปิดโทรศัพท์ทันที ผมหรี่ตาลงมองอย่างจับผิด

"ใครน่ะยุน?"

"อ๋อ...เอ่อ...."

ยุนโฮทำหน้าอึกอัก เห็นตัวเองทำสีหน้าแบบนี้แล้วมันพิลึกๆแฮะ= =

"ใคร...?"

ผมกดเสียงต่ำ มาดของผมตอนนี้มันโหดกว่าเดิมเพราะผมเป็นเมะไปแล้ว^O^

"แหะๆ..ผู้จัดการน่ะเค้าโทรหาฉันไง ถ้าฉันคุยเค้าก็คิดสิว่ายุนโฮหนีงานให้แจจุงมารับแทน"ยุนโฮว่าพลางกลบเกลื่อน ใบหน้าหล่อๆของผมดูหวาดหวั่นยังไงชอบกลแฮะ= =+

"นี่...แล้วเอาร่างฉันไปกินเลอะเทอะแบบนี้ไม่ดีนะ^^;"ยุนโฮในร่างผมเอื้อมมือมาเช็ดปากผม รอยยิ้มสวยๆที่ผมชอบยิ้มให้ตัวเองดูคนเดียวถูกเผยออกมามากเกินไปแล้ว ถ้าเกิดบ้านนู้นรู้ว่าผมยิ้มแบบนี้คงแห่มาดูเลยสินะ= =^

"เออ! ไปอาบน้ำได้แล้ว ร่างฉันร่างนายไม่ต่างกันหรอก"ผมโบกมือไล่ พลางเดินหนีเข้าห้องน้ำ ทิ้งกองจากรกๆไว้ให้ยูชอนล้างตามปกติ= =....

แต่ว่า.....

ไอ้ที่ผมบอกไปน่ะไม่จริงนะ=[]=

ผมเขินนะเนี่ย>{}<......

มือนึงหยิบผ้าเช็ดตัวลายช้างทีผมชอบใช้มาพาดบ่าและหันซ้ายหันขวาตรวจความเรียบร้อยของคน ดูเหมือนยูซูจะจู๋จี๋กันต่อ ชางมินกำลังเล่นคอมและหยิบเสบียงออกมากิน...ส่วนหมีในร่างคนหล่อก็หายหัว...

ผมจะอาบน้ำ อะโช๊ะ!!><

ถลาแล่นเข้าห้องน้ำและถอดเสื้ออกแบบเก้ๆกังๆ ให้ตายเหอะ หุ่นหมีนี่มันเร้าใจผมจริงๆเล้ย!! เลือดกำเดาจะปรี๊ดออกมาแล้ววว>.,<!!!

ดูสิฮะ.....ตอนนี้พุงยุนโฮไม่ย้อยแล้วนะ แข็งแรงสมชายชาตรี อยากเห็นใช่มั้ยล่ะ~>A<

ผมค่อยๆลูบไปทั่วตัวอย่างโรคจิต(= =;;) ให้ตายเหอะ! ผมคงไม่อยากให้ยุนโฮตัวจริงอับอายเมื่อรู้ว่าร่างของหมีเสียเลือดเพราะหุ่นตัวเองสินะ ใครเค้าจะอยากรู้กันว่าตัวเองกำลังพิศวาสหุ่นตัวเอง=___=;; ผมเลยเลิกชื่นชมหุ่นและหันมาอาบน้ำอย่างรวดเร็ว

เขินนนนน>O<!!!

เขินทุกทีเลยเวลาลูบไปทั่วตัวของยุนโฮ อร๊ากกกก!!!

เอ่อ...ตัดฉากนี้ไปก่อนเถอะครับ ผมยังไม่อยากให้เลือดของผมเองกระฉูดใส่คนอ่านนะ คึคึ

___________________________________________

"ยุนโฮ...นายอาบน้ำสิ"

หลังจากที่ผมอาบน้ำแบบเขินที่สุดในชีวิตเสร็จ ก็รีบใส่เสื้อของหมียุนทันที...เดินแล้วรู้สึกเก้งก้างยังไงชอบกล= =; ตัวใหญ่ๆถึกๆแบบนี้มันไม่ดีเลยนะ!!>O<!!

"แจจุง...."

"อะไรล่ะแจโฮ- -*"

"ฉันไม่อาบได้มั้ย?"

ยุนโฮถามด้วยสีหน้าเครียดๆ สีหน้าของหมอนั่นไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยแฮะ....

"ทำไมล่ะ ร้อนจะตาย อยากให้ร่างฉันเน่าเหม็นรึไงฮะ!=O="

"ฉันไม่อยากล่วงเกินร่างนาย...-////////////-"

ห๊ะ..=O=

 

 

เอ่อ..........

 

 

ฉันไม่อยากล่วงเกินร่างนาย?...

"ฉันไม่อยากทำอะไรไม่ดีกับร่างนายน่ะสิ ฉันไม่ใช่คนหื่นที่จะมาทำอะไรแย่ๆกับคนที่ตัวเองรักหรอกนะ...."

ยุนโฮพูดแบบกุล้มใจ ใบหน้าของผมดูวิตกจริตหน่อยๆด้วยซ้ำ...แต่ไอ้คำที่ยุนโฮพูดมาออกมาทำให้ผมดีใจขึ้นมา....

นายเห็นค่าฉันขนาดนี้เชียวเหรอ?....

นายไม่เคยรำคาญฉันเวลาที่ฉันดื้อ หรือเอาแต่ด่านายใช่มั้ย??

หมีใครวะ...น่ารักจริงๆเลย>____<!!!

"งั้นฉันอาบน้ำให้นายเองนะยุนโฮ>O<!"

ผมเสนอทางเลือกให้ก่อนจะใช้แรงที่มียกตัวของยุนโฮลอยขึ้นมา ยุนโฮมองหน้าผมอย่างตกใจ ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมยุนโฮชอบแกล้งผมนัก...(ถึงแม้จะโดนตอบแทนด้วยการโดนด่าซะขี้หูเต้นระบำก็เหอะ= =) หน้าผมตอนนี้ผมมองเองยังหมั่นไส้เองเลยแฮะ= =lll

ยุนโฮปีนลงจากแขนของผมก่อนจะถอดเสื้อผ้าออกอย่างเก้ๆกังๆ ผมดูแล้วก็เขินอีกแล้ว....ชิ ทำไมผมกล้ามน้อยแบบนี้นะ ใครห้ามผมเล่นเวทนี่...แย่จริงๆ ผมเองก็อยากจะสมชายชาตรีนะ!!=A=

"ยุนโฮ นายไม่ต้องถอดหมดนะ เหลือบ็อกเซอร์ไว้หนึ่งตัวสิโฟ้ย!!=O="

ผมตะโกนขัดขวางเมื่อเล็งเห็นว่ายุนโฮทำท่าจะถอดหมดจริงๆ...ผมเดินเข้าไปหายุนโฮที่อยู่ดีๆก็เปลี่ยนโหมดเป็นยิ้มกวนๆเฉยเลย

"ฉันถอดนะ^ ^"

"เฮ้ยยย!!~ ม่ายยยยยย!!!"

ผมวิ่งถลาเข้าไปเพราะความหวงร่างตัวเองยังมีอยู่....แต่ว่า....

แพร่ด!!!

โครมมมม!!!!!!!!!

พอดีที่ยุนโฮกำลังจะดึงบ็อกเซอร์ลง ผมสะดุดเป็ดยางที่พื้นก่อนล้มลงไปทับตัวยุนโฮทันที หัวของเรากระแทกกันอีกครั้ง......กระบอกตาพร่าไปชั่วขณะก่อนที่ทุกอย่างจะชัดเจนเหมือนเดิม ผมกุมหัวตัวเองด้วยความเจ็บ....

เย็น..........~

หือ....

ผมก....กลับร่างเดิมแล้ววว!!?!!

ง่ายไปมั้ย= =;;

แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นสินะ......

"อะไรเนี่ย...แจจุง ทำไมนายซุ่มซ่าม...ห๊ะ!!O.o!!"

ยุนโฮที่กลับไปร่างเดิมเรียบร้อยลูบหัวป้อยๆก่อนจะยันตัวขึ้นมามองหน้าผม....ผมที่ตอนนี้ใส่กางเกงบ็อกเซอร์แบบหมิ่นเหม่หนึ่งตัว รอยยิ้มแปลกๆปรากฎขึ้นที่หน้ายุนโฮ...กลิ่นไอออร่าเอสเอ็มเริ่มแผ่กระจาย...

"นายว่าจะอาบน้ำให้ร่างแจจุงใช่มั้ย~"

"ไม่!..แจจุงอาบให้แจจุงได้=[]=!"

"ยุนโฮอาบให้แจจุงดีกว่า...หึหึ"

"=[]=!!!"

______________________________

เฮ้อออ